Używamy ciasteczek do poprawnego wyświetlania tej strony. Jeśli nie wyrażasz zgody, zmień ustawienia przeglądarki.

Ok

Mobilność w Partnerstwie Wschodnim – wywiad z Panią Moniką Smoleń

Zakończyła się konferencja „Wschodni wymiar mobilności”. Było to pierwsze wydarzenie Polskiej Prezydencji poświęcone Partnerstwu Wschodniemu. O tym czym jest tytułowa „Mobilność” zapytaliśmy dr Monikę Smoleń – Podsekretarz Stanu w Ministerstw Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Dr Monika Smoleń, fot. Danuta Madloch, źródło: MKDiN

Dr Monika Smoleń, fot. Danuta Madloch, źródło: MKDiN

Artur Kacprzak: Jesteśmy na konferencji, która nazywa się „Wschodni Wymiar Mobilności”, ale wszyscy zadajemy sobie pytanie czym ta mobilność tak na prawdę jest?

Monika Smoleń: Mobilność to postawa życiowa cechująca się otwartością na inne idee, kultury, wymianę myśli i poglądów. Jest gwarantem dla stabilności demokracji i zrównoważonego rozwoju społeczno – ekonomicznego regionów Europy. Mobilność to nie tylko hasło, lecz potrzeba realnych działań stwarzających szanse dla przepływu idei, wiedzy i doświadczeń zarówno z Zachodu na Wschód, jak i ze Wschodu na Zachód. To stałe pokonywanie różnorodnych barier i walka z uprzedzeniami i stereotypami, a także wzajemna fascynacja i inspiracja bogactwem różnorodności kulturowej społeczeństw europejskich.
Jeżeli mamy mówić o wspólnej Europie, Europie bez granic, to musimy mówić o mobilności w różnych obszarach. To dlatego przedstawiona przez Polskę i Szwecję w 2009 roku inicjatywa Partnerstwa Wschodniego nie odnosiła się tylko do  kwestii wolnego handlu, rolnictwa, wzmocnienia współpracy w zakresie bezpieczeństwa energetycznego, ale także do konieczności rozwoju kontaktów międzyludzkich, wzmocnienia organizacji społeczeństwa obywatelskiego, wspierania projektów kulturalnych, edukacyjnych, naukowych i dzielenia się wiedzą, z naszymi wschodnimi partnerami.

Oczywiście szczególnie bliska jest mi kultura. Uważam, że to kultura w sposób najpełniejszy buduje mosty porozumienia, zrozumienia, dialogu i przełamywania stereotypów. Chciałabym, żeby dla wszystkich różnorodność kulturowa nie oznaczała wrogości, a największą wartość Europy. Cieszę się, że jeżeli chodzi o kulturę to nie musimy mówić o mobilności, jako o postulacie, ale że bardzo wiele w tej dziedzinie się dzieje. Jeden z kluczowych projektów Polskiej Prezydencji I, Culture Orchestra, jest dowodem na to, jak rozumiemy mobilność i współpracę. Orkiestrę tworzą młodzi ludzie – muzycy z wszystkich krajów Partnerstwa Wschodniego, którzy najpierw razem pracują po to, aby nauczyć się wspólnie grać, a potem ruszają w turnee po najbardziej prestiżowych salach koncertowych  świata, aby promować muzykę swoich krajów. W moim przekonaniu Europa to nasze wspólne dziedzictwo, niezależnie w jakim kraju mieszkamy.

Proszę powiedzieć kto był pomysłodawcą uczynienia z mobilności szerszego hasła Polskiej Prezydencji i Partnerstwa Wschodniego? Ono jest pewnego rodzaju zaskoczeniem. Po dzisiejszej konferencji widać, że to nie jest ad hoc i czuć, że hasło „mobilność” jest głęboko przemyślane.

Logo konferencji "Wschodni wymiar mobilności, źródło: www.eap-mobility.pl

W Ministerstwie Kultury pracowaliśmy nad programem polskiej prezydencji od prawie dwóch lat. Wiedzieliśmy, że Prezydencja to czas który musimy wykorzystać z jednej strony na promocję kultury polskiej za granicą, z drugiej na dyskusję na temat ważnych kwestii dotyczących przyszłości kultury. Wiedzieliśmy, że po to aby osiągnąć sukces musimy zaproponować taki temat, który będzie atrakcyjny nie tylko dla Polski, ale także dla naszych partnerów z krajów członkowskich Unii Europejskiej.  Takim tematem wydała się nam mobilność, rola kompetencji kulturalnych w budowie kapitału intelektualnego i społecznego Europy.  Stąd „kulturalne” hasło naszej prezydencji, „Art for social change”.

Podczas prezydencji chcemy pokazać, że kultura się liczy, nie jest tylko wartością samą w sobie ale także jednym z najważniejszych czynników społeczno – ekonomicznego rozwoju Europy.  Tak jak wspominałam, priorytetem Prezydencji będzie Partnerstwo Wschodnie. Polska, leżąca na pograniczu kultur, pograniczu narodów i różnych doświadczeń historycznych nie przez przypadek stała się inicjatorem Partnerstwa Wschodniego. Jest przecież krajem od dawna zaangażowanym w budowanie wielostronnych płaszczyzn dialogu kulturowego – przez szereg lat wykształciła narzędzia stymulujące i ułatwiające ten dialog oraz wymianę kulturalną poprzez specjalne programy stypendialne, m.in. Gaude Polonia ufundowane przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, umożliwiające młodym artystom z Europy Wschodniej doskonalenie warsztatu twórczego w Polsce pod opieką wybitnych mistrzów oraz instytucji w największych i najważniejszych ośrodkach kultury. Od chwili powołania programu w 2003 r. w kolejnych jego edycjach wzięło udział kilkuset twórców z Armenii, Białorusi, Mołdowy i Ukrainy.

Od dawna zabiegamy także, by rozwój Partnerstwa Wschodniego został trwale wpisany w agendę europejską i znalazł właściwe odbicie w przyszłych programach kulturalnych Unii Europejskiej. Ważne jest, by kraje trzecie, a zwłaszcza  kraje Partnerstwa Wschodniego mogły być beneficjentami tych programów. Bez tego warunku współpraca Zachodu ze Wschodem nie uzyska właściwego wymiaru i będzie pozostawała na marginesie kluczowych projektów angażujących animatorów kulturalnych po obu stronach granicy UE. Liczę zatem na wspólny wysiłek i wzmożoną pracę w tym kierunku zarówno państw członkowskich, instytucji UE, instytucji kultury oraz organizacji pozarządowych. Jestem bowiem przekonana, że Partnerstwo Wschodnie, powoli, ale konsekwentnie zajmuje coraz bardziej widoczne miejsce na mapie współpracy Zachodu ze Wschodem, ciągle jednak potrzebuje nowych, silnych impulsów, aby stać się rozpoznawalną marką, także wśród europejskich projektów kulturalnych.

Dziękuję bardzo.
Dziękuję.

Facebook Comments
ZOBACZ WSZYSTKIE ARTYKUŁY