Używamy ciasteczek do poprawnego wyświetlania tej strony. Jeśli nie wyrażasz zgody, zmień ustawienia przeglądarki.

Ok
Łukasz Grajewski

Ukraina: Bezdomne życie w Odessie

Na serwisie Youtube dostępne są dwa dokumenty poświęcone problemowi bezdomności w Odessie. Bohaterami obu filmów są dzieci, które uciekając przed życiowymi problemami chronią się w kanałach i zrujnowanych mieszkaniach „perły Morza Czarnego”.

Kadr z filmu "Ukraine's lost children", źródło: Youtube

Kadr z filmu "Ukraine's lost children", źródło: Youtube

Film dokumentalny polskiej telewizji „Bezdomni Odessy” autorstwa Barbary Włodarczyk przedstawia sytuację bezdomnych dzieci z perspektywy Iny, lokalnej działaczki z organizacji „Droga do domu”, która karmi, leczy i wspiera nastoletnich kloszardów. Ich liczba jest trudna do określenia, w filmie mowa nawet o paru tysiącach. Do Odessy przyciąga ich ciepły, morski klimat i intensywna atmosfera portowego miasta. Dzieci pomiędzy żebraniem, a kradzieżą, piją alkohol i zażywają narkotyk, przez co wielu z nich jest już nosicielem wirusa HIV. Ina pomaga bezdomnym, gdyż sama w swoim życiu parokrotnie lądowała na ulicy. Udzielana przez nią pomoc ma jednak charakter doraźny. Bezdomnymi dziećmi nie interesują się władze, a kompleksowych rozwiązań brak.

Podobne uczucie bezradności przedziera się przez kadry filmu „Ukraine’s lost children”, którego autorem jest Antony Butts. Brytyjczyk specjalizuje się w społecznych problemach obszaru post-sowieckim. W dokumencie zrealizowanym dla The Guardian oko kamery kieruje na bezdomne dzieci, ale i służby policyjne, które zgarniają nieletnich z ulicy. I w tym przypadku widać brak metodologii oraz środków na opiekę nad młodocianymi włóczęgami. Policja łapie żebrzących chłopaków, przesłuchuje, by w końcu wypuścić ich z powrotem na ulicę. Funkcjonariusze, którzy może i mają dobre chęci, nie wiedzą co robić.

Najsmutniejsze w tych obrazach są historie dzieci, pytanych o genezę ich tułaczki. W odpowiedzi snują straszne historie pełne przemocy i alkoholu, zła wyrządzonego dzieciom przez dorosłych. Podczas rozmowy, na ich otumanionych toksycznym klejem twarzach nie widać żadnych emocji. To inna, brzydka twarz Odessy, która na co dzień kojarzy nam się z wakacyjnym odpoczynkiem.

.

Szerokie tory – bezdomni Odessy

.

Ukraine’s lost children

Facebook Comments
Łukasz Grajewski

Socjolog, absolwent Studium Europy Wschodniej UW. Pracował w administracji publicznej, aktywny w trzecim sektorze (Fundacja Wspólna Europa, Polska Fundacja im. Roberta Schumana, Inicjatywa Wolna Białoruś). Autor licznych publikacji o Europie Wschodniej w polskich mediach.

Kontakt: [email protected]

ZOBACZ WSZYSTKIE ARTYKUŁY