Używamy ciasteczek do poprawnego wyświetlania tej strony. Jeśli nie wyrażasz zgody, zmień ustawienia przeglądarki.

Ok

Jajka, pomidory, buty. Czym zirytowani obywatele rzucają w polityków?

Inspiracją dla powstania tego artykułu był niedawny incydent z udziałem prezydenta Polski Bronisława Komarowskiego w Łucku. 14 lipca po mszy świętej w intencji pojednania między narodami Ukrainy i Polski mieszkaniec Zaporoża rozgniótł kurze jajko na ramieniu polskiego prezydenta. Mimo to, że Bronisław Komorowski zareagował na zajście spokojnie, zdarzenie wywołało falę krytyki. Jakie jeszcze przedmioty, oprócz jajek, są używane do wyrażania niezadowolenia z politycznej działalności tej lub innej osoby – o tym poniżej.

Jajka niewątpliwie są najpopularniejszym produktem używanym do wyrażania protestu przeciw politykom. Wśród ukraińskich mężów stanu najbardziej ucierpiał od nich prezydent Wiktor Janukowycz. Po raz pierwszy rzucono w niego jajkiem jesienią 2004 roku podczas wyjazdu do Iwano-Frankowska w charakterze kandydata na prezydenta. Wówczas wydarzenie to zostało dla niego poważną antyreklamą: kandydat teatralnie przewrócił się wskutek uderzenia „ciężkim tępym przedmiotem”, jakim tak naprawdę okazało się zwykłe jajko.

Po raz drugi „jajeczny zamach” na ówczesnego lidera Partii Regionów miał miejsce zimą 2006 roku w obwodzie chersońskim. Złoczyńca rzucił jajkiem w Janukowycza, ale trafił w ochroniarza. Na tym jednak się nie skończyło. Jajka prześladują polityka w ciągu całej jego kariery politycznej. W grudniu 2009 roku we Lwowie przedstawiciele Młodego Ruchu Ludowego Ukrainy zamierzali dać  karton jajek Wiktorowi Janukowyczowi w prezencie. Przeszkodziła im jednak milicja.

Z początkiem prezydentury dostanie się do Wiktora Janukowycza stało się sprawą bardziej skomplikowaną. W zimie tego roku rzucono jajkiem nie w realnego, a w symbolicznego Janukowycza. Jeżeli chodzi o innych ukraińskich polityków, to od jajek ucierpieli Hanna Herman, Jurij Łucenko i Arsenij Jaceniuk. Ostatni na dodatek został trafiony pomidorem.

Wśród zagranicznych polityków „wyróżnionych” w podobny sposób znalezli się Bill Clinton, Arnold Schwarzenegger, litewski poseł Artūras Zuokas (prezydent miasta Wilna w latach 2000 – 2007), David Cameron, William Brownfield (były ambasador USA w Wenezueli), Enda Kenny (premier Irlandii), John Prescott (brytyjski polityk, były wice-premier, który musiał przejść również przez oblewanie wodą).

Jeszcze jednym popularnym sposobem wyrażania negatywnych emocji jest rzucanie w kogoś butami. Najbardziej znanym przypadkiem w tym stylu jest najprawdopodobniej wydarzenie z biografii George’a Busha. W 2008 roku, kiedy polityk obejmował jeszcze stanowisko prezydenta USA, zaatakowano go parą butów. Uczynił to miejscowy dziennikarz podczas konferencji prasowej w Iraku. Zabawne, że ten model butów został bestsellerem i prawie nieznana dotychczas fabryka obuwia na obrzeżach Stambułu zaczęła osiągać ogromne zyski.

Черевик, яким кинули у Буша. Автор: Tgd85. Джерело: en.wikipedia.org

But, którym rzucono w Busha. Autor: Tgd85. Źródło: en.wikipedia.org

Rzucano butami również w prezydenta Pakistanu Asifa Ali Zardari, prezydenta Iranu Mahmuda Ahmadineżada, byłego prezydenta Pakistanu Perveza Musharrafa. Jeszcze jednym rozpowszechnionym sposobem wyrażania niechęci do polityka jest miotanie pomidorami. W 2012 roku sekretarz stanu USA, Hillary Clinton, została obrzucona pomidorami i butami podczas swojej wizyty w Egipcie.

Pomidorowe ciosy zostały wymierzone również w Sarah Palin (amerykańska polityk, była gubernator stanu Alaska) i w Tony’ego Blaira. Tony Blair został zaatakowany w ten sposób niejednokrotnie. Kilka lat po obstrzale pomidorowym obsypano go fioletowym proszkiem.

Mniej popularnym produktem pod względem unieszkodliwiania polityków jest kiszona kapusta. Znam tylko jeden taki przypadek, związany z Władimirem Żyrinowskim. Na konferencji prasowej w styczniu b.r. z okrzykiem „Precz, ukrainofobie!” 19-letnia aktywistka Tetiana Lichodiejewa cisnęła w niego garścią kiszonej kapusty. Polityk zareagował na incydent w charakterystycznym dla niego emocyjnym stylu: – Dimo, weź tę kreaturę, wyrzuć stąd! Schizofreniczka.

Natomiast najbardziej nieprzyjemnym przedmiotem, którym kiedykolwiek atakowano polityków, są fekalia. 9 kwietnia b.r. podczas konferencji prasowej woreczkiem ze wspomnianą zawartością rzucono w Wadima Kolesniczenkę, deputowanego Partii Regionów. Polityk uchylił się przed ciosem. Inne opakowanie złapał.

Drugi wypadek z użyciem podobnej „broni” miał miejsce w dniu 30 czerwca b.r. w Zaporożu. Tutaj oblano ekskrementami lidera zaporoskiej organizacji Ogólnoukraińskiego Zjednoczenia Swoboda, Witalija Podłobnikowa.

Chociaż niektórzy politycy w przeciwieństwie do wyżej wymienionych „mają więcej szczęścia”: są atakowani bronią w postaci pełnowartościowych deserów. Czekoladowymi eklerami została rozsmarowana twarz brytyjskiego ministra rolnictwa Nicka Browna w 2000 roku. Nicolas Sarkozy natomiast na początku swojej kariery politycznej dostał ciastem.

Interesujące jest, że w ubiegłym roku miała miejsce „odwrotna sytuacja”. Piętnastoletni syn Sarkozy’ego, Louis, obrzucił kobietę-policjantkę balonikami i pomidorami. Mundurowa nie ucierpiała, ale złożyła skargę przeciwko napastnikowi. Później we francuskich mediach pojawiła się informacja, że Sarkozy starszy jakoby się spotkał z poszkodowaną i innymi pracownikami policji i przeprosił za zachowanie swego syna, obiecując go ukarać pozbawiając nowego iPada.

Zabawne, że protestujący rzucają w polityków nie tylko żywnością. Na przykład byłego ministra zdrowia Irlandii, Mary Harney, oblano czerwoną farbą. Minister oświaty Ukrainy, Dmytro Tabacznyk, został uderzony przez studentkę kwiatami. A wśród najbardziej egzotycznych przedmiotów, którymi „witano” polityków, można wymienić następujące: książka (w miękkiej okładce) dla Baracka Obamy, rolka taśmy klejącej dla Endy Kenny’ego (premiera Irlandii) oraz malutka upominkowa katedra dla Silvio Berlusconiego.

Losy polityków, jak widać, nie są łatwe – muszą odpierać ataki nie tylko słowne, a również fizyczne. Najsłynniejsze przypadki „bombardowania” mężów stanu spróbowaliśmy zwizualizować za pomocą następującej infografiki:

„Prezenty” dla polityków. Autor: Yaryna Mykhyalyshyn

Tłumaczenie z języka ukraińskiego: Ludmiła Slesariewa

Facebook Comments
ZOBACZ WSZYSTKIE ARTYKUŁY